Doğuştan kalça çıkığı (DKÇ) – Gelişimsel kalça yetersizliği (DDH)

doğuştan kalça çıkığı

Doğuştan kalça çıkığı (DKÇ), yerini gelişimsel kalça yetersizliği () ifadesine bırakmıştır. Bu durum temelde kalça eklemindeki femur başı ile yuva ilişkisinin farklı derecelerde bozulması şeklindedir. Burada femur başı ya yuva dışında ya da yuva içinden belli pozisyonlar neticesinde çıkmaktadır. Bebeklerde muayene ve belirtilerle anlaşılabildiği gibi fark edilemediği de olmaktadır.

Kalça çıkıklarının önceleri doğuştan itibaren olduğu ve ilerlediği varsayılırdı. Son yıllardaki çalışmalar göstermiştir ki, ileri yaşta kalça çıkığı teşhisi konulan çocukların bazılarının doğum sonrası muayenelerinde ve incelemelerinde normal oldukları görülmüştür. Bugün, kalça yetersizliği nedeniyle tedavileri yapılan bebeklerin kalça çıkığı ile doğmadıkları, femur başı ve yuva ekleminde sabitliği sağlayan eklem kapsülünün gevşek olabileceği, femur başı ve yuvanın zamanla birbirinden farklı derecelerde uzaklaştığı belirlenmiştir. Dolayısıyla hastalık DKÇ yerine DDH olarak ifade edilmeye başlanmıştır.

(DDH) Gelişimsel kalça yetersizliği belirtileri:

Yeni doğan bebeklerde ve çıkık derecesi hafif olan çocuklarda yürümeye başlayana kadar herhangi bir belirti vermeyebilir. Bu şekilde olan çocuklardaki DDH doktorun normal muayenelerinde fark edilmektedir. Bu çocuklarda daha çok Bacaklarda uzunluk farkı, Kalça ve üst bacak kıvrımlarında her iki tarafta farklılık olması, bir bacakta daha az esneklik ve hareket olması, Yürüme çağında da yanlara sendeleyerek yürüme gibi belirtiler görülmektedir.

DDH tanısı:

Tanılamada çok iyi ve kapsamlı bir muayene şarttır. Normal sonuç alınan bebeklerin sonrasında ilk üç aylık dönemlerinde her ay muayene edilmeleri önemlidir. Doktor gerekli görürse takibe devam edebilir ya da duruma göre sonlandırabilir.

Ailesinde kalça çıkığı olan, breech pozisyonunda anne karnında duran ya da dünyaya gelen kız bebekler, ikizler, ilk doğan bebekler ve doğuştan boyun eğriliği olan bebekler risk faktörü taşımaktadırlar. Bu tür risk grubundaki bebekler normal olsalar bile ultrasonografik taramaya tabi tutulmalıdırlar. 6-8’inci aylarda bebeklerde direkt röntgen incelemesi tanı için yeterli bilgiyi verebilmektedir.

DDH tedavisi:

Gelişimsel kalça yetersizliğinde tedavi şeklini yaş belirlemektedir. Buna göre;

Yenidoğan bebekler: Tanılama yapıldıktan hemen sonra pavlik bandajı gibi özel bandajlar kullanılır. Açısal kontrolü olmayan çit ara bezi gibi uygulamalar tedavinin gecikmesine, başarılı sonuç alınamamasına neden olabilmektedir.

1-6 aylık bebekler: Kalça çıkığının bandaj ya da müdahele ile yerine yerleştirilmesinden sonra bandaj uygulaması devam ettirilir. Yerine oturmayan ya da bandajlı olduğu halde yerinde durmayan çıkıkların tedavisinde genel anestezi ile yerine yerleştirme yapılır ve alçılama işlemi uygulanabilir.

6-12 aylık bebekler: Genel anestezi altında kalçanın yerine konulmasının ardından bandaj ya da alçı uygulaması yapılabilir. Kalçanın yerine oturmadığı durumlarda operasyon yapılabilir ve sonrasında alçı yapılabilir.

12 aydan sonrası:Hemen hemen bütün vakalarda operasyon gereklidir. Çocuğun yaşı ilerledikçe çıkık sorunu ağırlaşacak ve operasyonun boyutu da artacaktır.

Yapılan operasyon ve sonrasındaki alçı uygulaması sonunda farklı cihazların da tedavide kullanılması gerekebilmektedir. Çocuğun büyümesi sürdüğü müddetçe DDH tedavisi de devam edecektir. Çocuktaki kalça gelişimi yetersiz kalırsa operasyona ihtiyaç duyulabilir. Uygulanan bandaj ve alçılar nedeniyle çocuğun yürümesinde gecikme olabilir, ancak bu sorunlar tedavi sonunda ortadan kalkar. Tedavileri yerinde yapılmış olan çocukların ilerideki hayatlarında herhangi bir kısıtlanma ve sorun görülmez.





1 Yıldız2 Yıldız3 Yıldız4 Yıldız5 Yıldız (Bu yazıyı oyla)
Loading...

Leave a Reply